Það hefur sennilega ekki farið framhjá neinum að frumvarp um afnám einkasölu ríkisins á bjór og léttvíni er aftur komið fram. Í þetta sinn undir handleiðslu Sigurðar Kára þar sem fyrri flutningsmaður þessa frumvarps er heilbrigðisráðherra Íslands í dag og því varla siðlegt hjá honum að mæla með auknu aðgengi að áfengi.
Það sem pirrar mig mest í þessari umræðu eru helstu rök þeirra sem vilja þennan varning í matvörubúðir. Helstu rökin og þau sem oftast eru notuð er blessuð sunnudagssteikin þar sem skyndilega hellist yfir fólk löngun í rauðvín með henni.
Einn þekktur sælkeri sagði eitt sinn að ef þú vilt gera gestum þínum virkilega illt til þá skaltu kaupa rauðvín, taka það beint úr allt of heitri hillu vínbúðarinnar, láta það hristast í innkaupapoka á leiðinni heim og dengja því svo á borðið. Við slíka meðferð getur þokkalegt rauðvín bragðast eins og slappt heimabrugg. Vín á helst að “hvílast” í 3 vikur við frekar lágan hita áður en það er borið fram. Þannig að sælkerasjónamið virðast ekki ráða för þegar fyrrnefnd sunnudagssteik er borin fram sem rök fyrir sölu víns í matvörubúðum.
Það má ekki misskilja mig, ég hef ekkert á móti hóflegri neyslu áfengis hjá þeim sem ráða við drykkjuna. En af hverju getur fólk bara ekki verið heiðarlegt? Af hverju þarf að vefja þessa umræðu inn í silkipappír með rauðri slaufu? Af hverju þorir engin að segja eins og er – það er að við viljum bara hafa óheftan aðgang í þennan vímugjafa þegar okkur langar, og okkur langar oft? Hvaða hugleysi er þetta? Af hverju nefnir engin bjór með fótboltaleik, þynnkubjór, eða djammkvöld þar sem vín þrýtur, sem ástæðu þess að auknu aðgengi?
Er það kannski vegna þess að þarna er viðkvæmur punktur og þess vegna eru menn að reyna að kjafta sjálfa sig og aðra á þá skoðun að áfengi sé matvæli en ekki vímugjafi. Taugakerfi mannskepnunnar er nákvæmlega sama um hvort vímugjafinn er löglegur eða ekki. Áfengi er vímugjafi, fyrst og fremst, og þeir sem segja annað eru í svo fullkominni afneitun að ekkert mun duga til að sannfæra þá nema langvarandi sálfræðimeðferð. Sem vímuefni er áfengi einna skaðlegast af öllum vímuefnum og geta þeir sem eru læsir og lafa í kringum meðalgreind nálgast allar þær upplýsingar hafi þeir áhuga á því.
Hér fæst í öllum sjoppum og búðum einn besti léttbjór í heimi, margverðlaunaður um allan heim fyrir gæði – en það er hinn rammíslenski Egils pilsner. Ég veit ekki um neinn sem situr og þambar slíkan drykk í dósatali að kvöldi, þrátt fyrir gott bragð
Það verður hver að skoða sjálfan sig í þessu sambandi. Mín skoðun er sú að menn óska eftir auknu aðgengi og afnámi enkasölu ríkisins í tvennum tilgangi. Annarsvegar til að þjóna viðskiptahagsmunum og veita meiri verslun og álagningu til þeirra sem nú þegar þiggja stóran skerf launa okkar og hinnsvegar þörf fyrir aðgengi að áfengum drykkjum allan sólahringin. Allt annað er merkingarlaust bull.
Þið sem viljið áfengi í matvörubúðir, ég skal taka ofan fyrir ykkur ef þið þorið að koma fram og segja sannleikann um það hversvegna þið viljið það – og gerið það fyrir mig að ekki nefna þessa sunnudagssteik framar.